Karar Yeri
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2016/12660 E., 2016/13926 K.
Karar Özeti
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, yerel mahkemenin erkeği ağır kusurlu bularak boşanmaya ve kadın lehine maddi-manevi tazminata hükmettiği kararı incelemiş; tarafların boşanma sebeplerinde eşit kusurlu olduklarını, çünkü erkeğin cinsel şiddet ve hakaretine rağmen birlikte yaşamaya devam edilerek bu kusurların affedildiğini, sonrasında ise erkeğin evin ihtiyaçlarını karşılamadığı, kadının da evin düzen ve temizliğiyle ilgilenmediğinin sabit olduğunu tespit etmiştir. Bu nedenle, tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi gerektiğinden, kadın lehine verilen tazminat kararları bozulmuş; kararın diğer kısımları onanmıştır.
Karar Detayı
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2016/12660 E. , 2016/13926 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Boşanma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından, kusur belirlemesi, hükmolunan tazminatlar ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Mahkemece boşanmaya neden olan olaylarda erkek ağır kusurlu kabul edilerek boşanmalarına hükmedilmiş ise de, yapılan yargılama ve toplanan delillerden erkeğin kadına cinsel şiddet uyguladığı ve hakaret ettiği, ancak davalı erkeğin tanık anlatımları ile sabit olduğu üzere tarafların bu olaylardan sonra birlikte yaşamaya devam ettikleri, davacı kadının erkeğin bu kusurlarını affettiği, en azından hoşgörü ile karşıladığı anlaşılmaktadır. Tarafların bir araya gelmesinden sonra ise erkeğin evin ihtiyaçlarını karşılamadığı, kadının ise evin düzen ve temizliğiyle ilgilenmediği anlaşılmıştır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya neden olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Hal böyle iken hatalı kusur belirlemesinin sonucu olarak davacı kadının maddi ve manevi tazminat (TMK m. 174/1-2) isteklerinin reddi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmişir.
SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.20.10.2016(Prş.)